Logo
                       Morren Galleries on Facebook
One moment please, the page is loading....

AFFORDABLE ART FAIR MAASTRICHT
2 - 6 APRIL 2014
 
Voor het eerst vindt de AAF in Maastricht plaats en Morren Galleries doet mee!
Maastricht, de plaats die ieder jaar de meest prestigieuze kunst en antiekbeurs wereldwijd herbergt - de TEFAF - geeft nu ook de ruimte aan een kunstbeurs die laagdrempelig is en betaalbare kunst presenteert! Want op de AAF wordt kunst gepresenteerd tussen de € 100,- en € 5.000,-  
 
Locatie
De Timmerfabriek Maastricht
Boschstraat 5-9
6211 AS Maastricht

Data
woensdag 2 april 17.30 – 21.30
Private View, alleen voor genodigden

donderdag 3 april 11.00 -20.00
vrijdag 4 april 11.00 – 18.00
zaterdag 5 april 11.00 – 18.00
zondag 6 april 11.00 – 18.00

Tickets en Prijzen
Volwassen Voorverkoop €8 / Deur €10
Kortingen Voorverkoop €7/ Deur €9
Kinderen onder de 16  Gratis







MORREN GALLERIES SLUIT DE GALERIE IN DE
BURG. REIGERSTRAAT
 
Na 8 mooie jaren vonden we het welletjes: per 1 maart zijn wij weg uit de Burg. Reigerstraat in Utrecht! Voor ons een enorme opluchting want het bestieren van 3 galeries is een arbeidsintensieve aangelegenheid, vooral als je daarnaast ook nog deelneemt aan zo’n 6 kunstbeurzen per jaar.
 
VERHUISBEDRIJF MORREN
Het kwam erop neer dat wij te veel tijd kwijt waren aan het inpakken en verplaatsen van kunstwerken plus het steeds opnieuw inrichten van de galeries. Dat ging ons zo tegenstaan dat de lol in ons werk ver te zoeken was. Vaak hadden we meer het gevoel een verhuisbedrijf te runnen dan een galerie! Daarbij ging ook het pand ons steeds meer tegenstaan: de ruimte en locatie waren perfect maar eigenlijk waren we verre van blij met de laminaatvloer plus het gedateerde en kille systeemplafond. Als we hier nog langer wilden doorgaan, zouden we de galerie een fikse metamorfose moeten geven. Kortom, de keuze was voor ons voor de hand liggend.
 
POP UP MORPHO
Om de fotografen van Morren Galleries een eigen podium te kunnen bieden riepen wij MORPHO in het leven. Een pop-up gallery die zich vooral op beurzen manifesteert plus was de Burg. Reigerstraat het afgelopen jaar de vaste plek van MORPHO. Nu de Burg. Reigerstraat is gesloten, tonen wij de fotografie afwisselend in de galerie in Amsterdam, in de kelder van de galerie aan de Oudegracht in Utrecht en op beurzen. Tevens zullen we in de toekomst bijzondere locaties zoeken waar we met MORPHO verrassende pop-up tentoonstellingen kunnen organiseren.MORPHO blijft dus zonder de Burg. Reigerstraat gewoon voortbestaan!
 
Met het sluiten van de Burg. Reigerstraat kunnen wij ons nu volledig concentreren op de 2 galeries: Oudegracht 340 in Utrecht & Prinsengracht 572 in Amsterdam. Allebei prachtige en sfeervolle panden op fantastische locaties. Deze beslissing geeft onszelf en ons team een geweldige boost: eindelijk meer tijd voor overleg met elkaar en vooral ook meer rust in ons expositieschema! Afijn, een besluit dat ons allen vrolijk stemt en veel energie geeft!






BIERENBROODSPOT
P E R G A M O N
1 februari – 30 maart 2014
PRINSENGRACHT 572 AMSTERDAM
 
EEN OUDE TRADITIE HERLEEFT!
In 1999 kreeg Gerti Bierenbroodspot als eerste buitenlandse kunstenaar een uitzonderlijke uitnodiging van het Nationaal Museum in Beiroet voor een solotentoonstelling. Het was in het kader van de heropening van het museum na een periode van burgeroorlog. Een grote opdracht volgde: het vervaardigen van zes grote gobelins voor het beroemde Phoenicia Intercontental, een neoclassicistisch marmerpaleis aan de Corniche in Beiroet. De gobelins waren bedoeld voor de zes grote marmeren nissen van de Grote Balzaal: een rijk ingerichte ruimte met sculpturen en spiegels, waar tweeduizend gasten zich in weelde konden vermaken. De uitdaging was dus groot!
Bierenbroodspot koos voor traditionele materialen als wol, zijde en katoen maar dan wel zodanig dat met witten, gouden en gelen de reliëfs van de sculpturen zouden oplichten. Net als in haar schilderijen, hoewel de weefsels een totaal andere uitstraling zouden krijgen: los hangend in de romaanse marmeren nissen, het gouden mediterrane licht absorberend. Het thema voor de gobelins was niet eenvoudig, want het moest de grandeur van de Balzaal sterk benadrukken. Tegelijkertijd moesten de figuren, dieren en attributen imposant zijn, en dat in een betoverende zaal vol spiegelingen.
 
PERGAMON
De gobelin kreeg het thema van het Pergamonaltaar: de strijd tussen goden en giganten. Het Pergamonaltaar dateert uit tweede eeuw voor Christus en was gebouwd op de terrassen van de Acropolis in de antieke stad Pergamon in Klein-Azië (huidige Turkije). De Hellenistische sculpturen die de wanden van dit altaar sieren, zijn zowel emotioneel als ontroerend en tonen verwantschap met de barok. De marmeren hoogreliëf beelden illustreren de strijd tussen de Olympische goden en giganten; giganten zijn ontzaglijke reuzen met vreselijke aangezichten en lange verwarde haren. Langs de trappen van dit reusachtige altaar voltrekt zich het onstuimige tafereel met kronkelende slangen, zeemonsters, paarden, warrelende gewaden, vliegende en vallende monsters. Het Pergamonaltaar met de Gigantomachie staat symbool voor orde en chaos, namelijk dat orde en recht zegeviert over chaos en barbarij. In 1878 begon de Duitser Carl Human in Turkije met opgravingen teneinde dit altaar te redden. Na onderhandelingen met de Turkse regering werd er een overeenkomst gesloten dat het Museum in Berlijn de eigenaar van het gevonden beeldhouwwerk zou worden. Gobelin Het thema was dus bepaald en Bierenbroodspot ging zich inleven in de marmeren reliëfs.
 
HET GOBELIN
Het uiteindelijke resultaat werkte ze uit op ware grootte: zes enorme 16-kleurige tekeningen (de zogenaamde kartonnen). Deze kartonnen vormden de basis voor de serie imposante, geweven wandtapijten: de magie van het gobelin. Het avontuur dat begon in het Beiroet Hotel, eindigde in België waar een van de laatste gobelins zou worden vervaardigd. In de oudste weverijen van Vlaanderen, Wauman & Co., werden de zes grote kartonnen op volgorde gelegd ter voorbereiding. Digitale apparatuur zette de afbeeldingen op de kartonnen om in 35 mm pixels. Voor de kleuren die Bierenbroodspot had bepaald, moesten kilometers katoendraad worden geverfd. Katoendraden die haar tekeningen langzaam zouden transformeren in traditionele en grootse textielkunstwerken: de zes enorme en kleurrijke gobelin voor het Phoenicia Hotel.
 
GELUK BIJ EEN ONGELUK
Na maanden hard werken waren de gobelins klaar voor vervoer naar de Phoenisische haven van Beiroet. Naar hun uiteindelijke bestemming, de Grote Balzaal, waar ze de marmeren nissen zouden sieren en waar de kleuren zouden vibreren in het mediterrane licht. Echter het noodslot sloeg toe. Kort na de plaatsing explodeerde op 14 februari 2005 een aantal autobommen, pal voor de entree van het hotel. De Balzaal werd verwoest, tezamen met de zes gobelins! Het ging om een aanslag op de voormalige premier Rafic Hariri.
Tot grote opluchting had Bierenbroodspot de weverij in Vlaanderen ook opdracht gegeven om de zes werken voor zichzelf te laten vervaardigen. Niet separaat zoals voor het hotel in Beiroet maar in één enorm gobelin van 9,60 meter breed en 2,20 meter hoog; een absoluut uniek object in de hedendaagse kunstwereld. Dit bijzondere textielkunstwerk vormt nu het middelpunt van de tentoonstelling PERGAMON bij Morren Galleries. Voor alle kunstliefhebbers is dit een unieke gelegenheid om deze monumentale, hedendaagse gobelin te bewonderen.
 
Een ander bijzonder werk op de tentoonstelling is een groot albasten fries, eveneens met Pergamon als thema. En zoals we van Bierenbroodspot gewend zijn, kunt u verder genieten van prachtige monumentale albasten koppen, bronzen van onstuimige paarden, en grote doeken met taferelen die ons verlangen naar de klassieke oudheid doen aanwakkeren. Gerti Bierenbroodspot heeft voor deze bijzondere expositie ook kleine lumineuze schilderijen met het thema Pergamon gemaakt.
 
Voor meer informatie, hoge resolutieafbeeldingen of voor een interview met Bierenbroodspot graag contact opnemen met: Karin van der Beek | karin@morrengalleries.nl






ARTE CLASSICA
GIOVANNI TOMMASI FERRONI | CORNELIS LE MAIR | MARGOT HOMAN | JORGE MARIN
10 NOV – 22 DEC 2013

Op zondag 10 november werd in de galerie aan de Oudegracht door de schrijfster en pianist MARGRIET DE MOOR een tentoonstelling geopend die vroeger tijden doet herleven!
Vier hedendaagse kunstenaars die een bijzondere waardering vertonen voor authentieke, pure vormen zowel in het landschap, de mens als in het stilleven, tonen hun werk. Allen kiezen voor een klassieke invulling van hun ambacht; in technische zin maar ook wat betreft de weergave van hun onderwerpen. Een opmerkelijke tentoonstelling die de bezoeker terugvoert naar de tijd van de renaissance.

Voor liefhebbers van barok, fijnschilderkunst en klassieke beeldhouwkunst is dit absoluut een aanrader! 







20 JAAR MORREN GALLERIES!
Feest in Amsterdam & Utrecht
 
Zondag 8 september 2013, 15.00 uur 
Feestelijk Opening met RONALD GIPHART die spreekt
Oudegracht 340 Utrecht 

Zaterdag 28 september 2013, 15.00 uur 
Feestelijke Opening met JOOST ZWAGERMAN die spreekt
Prinsengracht 572 Amsterdam 

Zondag 29 september 2013, 15.00 uur 
Een lezing door de Belgische kunstenaar KOBE DE PEUTER
Prinsengracht 572 Amsterdam 

Het was op 8 juni 1993 dat Eric Morren zijn eerste galerie opende in hartje Utrecht aan de Oudegracht 340. Inmiddels telt Morren Galleries drie vestigingen, waarvan twee in Utrecht en één in het Amsterdamse Spiegelkwartier. In elke vestiging worden die twintig turbulente jaren gevierd met een grootse Jubileumtentoonstelling waarin vele vaste kunstenaars van de galerie te zien zijn. In Utrecht is de Jubileumtentoonstelling feestelijk geopend op Zondag 8 september.

Amsterdam opent de tentoonstelling tijdens Spiegelkwartiers' OPEN! weekend, het weekend van 28 & 29 september waarin meer dan 30 kunst- en antiekdealers iets speciaals organiseren zoals een opening of een lezing. Morren Galleries viert die zaterdag de opening en op zondag is er een lezing van de Belgische kunstenaar Kobe de Peuter! 

BIERENBROODSPOT | KIRSTY MITCHELL | THEO MACKAAY | BILLY&HELLS | JAN BOUMAN | MARGOT HOMAN | WALTER ELST | JUDITH WIERSEMA | BROOKE SHADEN | GIOVANNI TOMMASI FERRONI | JOSE VAN KLEEF | GER DOORNINK | CANDACE CHARLTON | GERTJAN SCHOLTE ALBERS | EVERT DEN HARTOG | TAMARA MULLER | ERWIN MEIJER | CORNELIS DOOLAARD | JORGE MARIN | HERMAN TULP | ERIK RIJSSEMUS | EDDY STEVENS | GEORGE MAZILU | GERARD WILLEMENOT | WIM VAN DER KANT | en anderen







Manuel Lopez Herrera

ZOMERBORREL ZONDAG 30 JUNI OM 15 UUR!

MANUEL LOPEZ HERRERA | TINO LUCIANO | GERARD WILLEMENOT | GEORGE MAZILU

30 juni – 25 augustus

UTRECHT – Op zondag 30 juni opent in de Utrechtse vestiging van Morren Galleries aan de Oudegracht 340 een tentoonstelling van een viertal hedendaagse kunstenaars die zich laten inspireren door voorgangers van naam uit voorgaande eeuwen. Met dezelfde liefde voor klassieke schilderstechnieken laten zij de beeldtaal van de Vlaamse Primitieven, de Italiaanse- en Noordelijke Renaissance schilders op magische wijze herleven!

Nog altijd is er volop belangstelling voor de oude meesters. Dat blijkt wel uit de enorme bezoekersaantallen die het onlangs heropende Rijksmuseum weet te trekken met haar topstukken van Vermeer, Rembrandt, Frans Hals of Piero di Cosimo. Vrijwel iedereen heeft grote bewondering en diep respect voor het vakmanschap en het fijnzinnige gevoel voor compositie en schoonheid van weleer. Zo zijn er in de stal van Morren Galleries ook een aantal hedendaagse schilders die hun liefde voor de Oude meesters niet verhullen en hen via hun werk een hommage brengen. Op verrassende wijze weten zij het Toen met het Nu te verenigen. Van deze kunstenaars, allen uit het buitenland, wordt met deze groepstentoonstelling een boeiend overzicht gegeven.

Manuel Lopez Herrera (1946, Madrid - Spanje) heeft verschillende thema’s binnen zijn oeuvre. Een daarvan is het schilderen van bekende historische portretten in combinatie met moderne attributen die een verband leggen met- of symbool staan voor wat Herrera tracht uit te drukken. Tijdens zijn werk als restaurator in het Prado Museum te Madrid kon hij de technieken van de oude meesters uitvoerig bestuderen en experimenteren met alle soorten materialen. Vooral portretten van de Duitse Hans Holbein en de Vlaamse primitieven Hans Memling en Jan van Eyck zijn voor Herrera een lust voor het oog en een uitdaging om hen beeldtaal naar zijn eigen hand te zetten.

De Franse fijnschilder Gérard Willemenot (1943, Parijs), van origine een architect, is duidelijk een groot liefhebber en navolger van Jheronimus Bosch. Net als Jheronimus Bosch die de geschiedenis inging als ‘den duvelmakere’, schildert Willemenot satirische voorstellingen waarin de zwaktes of de zonden van de mens worden verbeeld en uitvergroot zoals losbandigheid, luiheid of hebzucht. Duidelijk is dat Willemenot in zijn minutieus geschilderde taferelen graag de draak steekt met de mens. Als decor voor zijn bizarre creaturen gebruikt hij doorgaans een landschappelijke omgeving die verwijzen naar de landschappen van Pieter Breughel de Oude.

De Roemeense schilder George Mazilu (1951) ontvluchtte rond zijn dertigste levensjaar het socialistische regime van Ceaucescu en vestigde zich in Frankrijk. Mazilu heeft sindsdien internationale bekendheid verworven met zijn herkenbare stijl die het surrealisme met de kunst van de Noordelijke Renaissance verbindt. Uitgevoerd met de hand van een meester en bevreemdend mooi, portretteren zijn schilderijen mythologische figuren die ogenschijnlijk zijn verzonken in een moment van diepe gedachten of tot halte gebracht middenin een mysterieus ritueel. Zijn figuren met de typische hoofddeksels (kaproen), de lange gewaden of mantels en de attributen die ze bij zich dragen zoals een fluit, een kaars of een strijdbijl, zijn directe verwijzingen naar de middeleeuwen en tonen een zichtbaar verwantschap met bijvoorbeeld de portretten van de Duitse Albrecht Dürer.

Van Tino Luciano (1953, Sardinië - Italië) valt met zijn werk in dezelfde catagorie als Mazilu. Ook hij verweeft zijn eigen verbeeldingskracht met thema’s uit de Middeleeuwse- en renaissancekunst. Opvallend zijn de volle composities en het vreemde kleurgebruik: jonkvrouwen met lichtblauwe gezichten, gehuld in bonte jurken en op het hoofd een kleurige bloemenkrans of een even bontgekleurde kap, soms in een weelderig landschap of juist in de beslotenheid van een sobere kamer en altijd dragen ze iets bij zich: een konijntje, een mythologisch wezen, een instrument, bloemen of iets waarvan we de herkomst niet kunnen thuisbrengen. Kortom: de schilderijen van Tino Luciano zijn een tikje bizar en bijzonder feestelijk!

De tentoonstelling NIEUWE MEESTERS is gedurende de zomer te bezichtigen tot 25 augustus in Morren Galleries aan de Oudegracht 340 te Utrecht.

In de maand augustus heeft de galerie gewijzigde openingstijden, namelijk op vrijdag en zaterdag van 11.00 tot 17.00 uur en zondag van 12.00 tot 17.00 uur.  WWW.MORRENGALLERIES.NL







NOG TE ZIEN TOT ZONDAG 23 JUNI !
CANDACE CHARLTON & ERWIN MEIJER

Gerrit Luidinga

Wat een geluk dat ik in de kans krijg om de tentoonstelling Visual Poetry met schilderijen van Candace Charlton (1968) en beelden van Erwin Meijer (1968) te openen. En waarlijk niet alleen vanwege de titel die refereert aan het credo van de website van Artodyssey: Painting is silent poetry and poetry is painting that speaks - wat trouwens in gelijke mate geldt voor de beeldhouwkunst -, want met poëzie en beeldende kunst vul ik mijn dagelijks bestaan. Nee, het zijn met name de exposanten die mij met hun kunstwerken in vuur en vlam zetten. Al eerder, in 2007, heb ik de loftrompet gestoken over het fascinerende werk van Candace. Het is nu voor het eerst dat ik mij mag uitspreken over het evenzo eminente werk van Erwin. Niet alleen ontlopen zij elkaar niet in artistieke kwaliteit, maar het toeval wil dat ze van gelijke leeftijd zijn, wat overigens een bijkomstigheid is. En toch ook weer niet, want voor beiden ligt, deo volente, nog een zee van tijd in het verschiet, en gelet op wat zij thans tot stand brengen, mogen wij redelijkerwijze van hen in de toekomst nog heel wat uitzonderlijke verrichtingen verwachten. Dit opperde ik zes jaar geleden al en zie, Candace logenstraft het geenszins. Maar hierover straks. Het verzoek van Séverine en Eric Morren om deze expositie luister bij te zetten zou mij ernstig in verlegenheid hebben gebracht, als de werken mij maar matig zouden boeien. Zoals gezegd is in hoge mate van het tegendeel sprake, waarmee feitelijk alles al is gezegd, want goede wijn behoeft geen krans, aangezien zowel de schilderijen als de beelden voor zichzelf spreken. Tussen een kunstuiting en de aanschouwing van een kunstminnaar vindt wel of niet een strikt persoonlijke en intieme wisselwerking plaats, waaraan de inmenging van een zogeheten kunstkenner tittel noch jota kan veranderen. Het beroert u wel of niet en u laat zich door mij niet van uw stuk brengen. Zo gezien zou ik nu het zwijgen ertoe moeten doen, ware het niet dat dit niet van mij wordt verwacht. Korte tijd terug bracht ik voor het eerst een bezoek aan Erwin Meijer op zijn atelier in Arnhem. Hier raakte ik onmiddellijk in de greep van zijn beelden die opvallen door een uiterst zorgvuldige en geraffineerde afwerking tot in detail en tegelijkertijd een evidente neiging om te stileren. Een getourmenteerde kunstenaar is hij geenszins, eerder een zondagskind zo lijkt het, voor wie het brengen van leven in de vorm als de verbeelding van een existentiële waarheid geldt. Hierbij is in zekere zin sprake van een frictie: detail contra stilering. Het zou me niet verbazen als in de loop der jaren de abstrahering van de vorm steeds meer het detail gaat overheersen, want niet is de kunstenaar op zoek naar natuurgetrouwe afbeeldingen of exacte gelijkenissen maar naar een suggestieve vormgeving van de objecten die hem in de geest voor ogen staan, wat in Hybride, Labyrinth en Haar golvend haar onmiskenbaar is.
Dikwijls legt hij zijn ideeën vast in schetsen die, wanneer ze beklijven, in sculpturen tot leven komen. Vooral in kleinplastiek zoals de Dagdroomster, Europa, Vallende man en Loodrecht. Maar langzamerhand dringt de grote vorm zich aan hem op zoals in Zeegezicht en in Eva. Al wat uit zijn handen komt, is van een pure schoonheid en anatomisch perfect. De werken ademen een zekere tederheid en stralen in harmonie. Het is visuele poëzie bij uitstek.
Erwin Meijer wenst niet vast te zitten aan een bepaalde stijlopvatting. Hoewel hij het werk van grote voorgangers in de beeldhouwkunst bewondert, zoals dat van de vroege Henry Moore, Wilhelm Lehmbruck, Rodin, Maillol, Brancusi en anderen, gaat hij heel beslist een eigen weg. Zo word ik iets van Botero gewaar in Mme. Butterfly, maar dit is op volstrekt eigen gezag en beslist eenmalig. Het is niet te voorspellen waartoe zijn eigenzinnigheid in de toekomst leidt, ook niet door hemzelf, want hij gaat intuïtief te werk, ontvankelijk voor wat bij verrassing op hem aankomt, wat resulteert in gemiddeld zo'n vier beelden per jaar. Van een carrière als beeldend kunstenaar werd hij zich bewust op de middelbare school onder de inspirerende invloed van zijn tekenleraar Ben Norp, met wie hij nog steeds contact onderhoudt. Het schilderen dat hij vroeger ook deed en dat nu niet meer aan de orde is, neemt hij naar eigen zeggen mogelijk ooit weer eens ter hand. We zullen het zien.

De reële ruimtelijkheid in het werk van Erwin Meijer maakt in de schilderijen van Candace Charlton plaats voor de suggestieve ruimte. En hoe! Weidse vergezichten tonen werelden die afwisselend woest en ledig zijn, vooral in Genesis, alsook teder en idyllisch met een rijk coloriet zoals in Birches en The Swallows Return. Nebula baadt in een betoverende atmosfeer die verwantschap toont met de visionaire verbeeldingen van William Turner. In Prodigal Sun sproeit de zon spilziek en heftig zijn licht in een chaotische wereld. Het is verleidelijk om in de titel ook een verwijzing te zien naar de parabel van De Verloren Zoon, in het Engels The Prodigal Son. In Tirrenia zijn we getuige van een van noodweer zwangere Hollandse lucht in Italië. En in Tsitsikamma, het nationale park aan de kust van de Indische Oceaan in Zuid-Afrika met een adembenemende natuur, een plek met veel water, hoge bergen, kliffen en dichtbegroeide bossen, is een visioen verbeeld waarin niet de buitennatuur maar de binnennatuur van zich doet spreken. Feitelijk is dit in alle werken het geval. Ieder schilderij is in werkelijkheid een dubbelportret. Het is niet louter de vertolking van een landschap, maar het is wis en waarachtig ook een getuigenis van het innerlijke landschap, een zelfportret dus. Wie aldus het werk van Candace Charlton beziet, zal getroffen worden door de innerlijke kracht waarvan haar verbeeldingen zijn doortrokken en waardoor ze zijn bezield. De ruige en rijke penseelvoering getuigt van een gepassioneerde levensinstelling waarin de diepste schaduwen en de hoogste lichten om voorrang strijden. De duisternis is prominent actief tot zelfs met vuile vegen in de tumultueuze hemelpartij van Road to Mazzolla. Maar kleur en licht zijn telkens als positief tegenwicht present. Zelfs het goud ontbreekt niet zoals in dit schilderij alsook in Dawn II en enkele andere werken.
Niet anders dan voorheen is de verbeeldingswereld van Candace Charlton doordrongen van een mystieke beleving die de aarde met de psyche verbindt. Van een spirituele inslag in de zin van bovennatuurlijke verwijzingen is geen sprake. Het is een zeg maar areligieuze vorm van het pantheïsme dat in het hier en nu geworteld is. Het opmerkelijke van de thans tentoongestelde werken is dat de vrouw, die doorgaans toch een prominente rol speelt, hierin afwezig is. Ook de pasteuze verfopdracht is uitbundiger dan ooit. Nu ook geen verdroomde Hollandse landschappen in een verstilde toets maar de woeste realiteit van de Italiaanse en Zuid-Afrikaanse natuur, waarin zij haar inspiratie vindt.

Kortom, visual poetry pur sang van zowel Erwin Meijer als Candace Charlton, in een excellente combinatie ter genieting van menigeen bijeengebracht door Morren Galleries.

Het is gezegd. De tentoonstelling is geopend.

GL/4 mei 2013
 







ART 2013 JAARBEURS UTRECHT Van 20 t/m 28 april is Morren Galleries te vinden in stand 53 op de ART 2013: de inspirerende nationale voorjaarsbeurs voor antiek, oude- en hedendaagse kunst! Naast oude en hedendaagse kunst en antiek vindt de bezoeker op ART 2013 deelnemers die zich specialiseren in etnografica, actuele kunst, hedendaags- en vintage design en edelsmeden. www.art2013.nl Locatie: Hal 8, Jaarbeurs Utrecht Data: Zondag 21 – zondag 28 april 2013 Openingstijden: dagelijks van 11.00 – 18.00 uur Avondopenstelling op woensdag tot 21.30 uur Entreeprijzen: normaal tarief € 15,-, < 18 en > 65: € 10,-, kinderen tot 12 jaar gratis





Billy und Hells

persbericht

BILLY UND HELLSIn Retrospective 

30 maart tot en met 19 mei

Het succesvolle Duitse fotografenduo uit Berlijn wordt in Nederland al jarenlang vertegenwoordigd door Morren Galleries in zowel Amsterdam als Utrecht. Op zaterdag 30 maart 2013 zal Morren Galleries Amsterdam een grote overzichttentoonstelling openen met werk uit de diverse series gecombineerd met nog niet eerder getoond werk.

De fotografie van Billy und Hells oogst ieder jaar meer succes. Zowel in Nederland als in andere Europese landen vinden de intrigerende fotoportretten gretig aftrek en binnenkort slaan deze kunstenaars hun vleugels ook uit in de Verenigde Staten. Morren Galleries zal tijdens deze tentoonstelling ook het podium bieden aan onze nieuwe aanwinst; de Nederlandse fotografe Barbara de Vries. Billy und Hells: Billy und Hells (Anke en Andreas) kennen elkaar sinds 1986 en werken vanaf dat moment samen. Beiden beheersen ieder facet van het produceren van een foto. Naast de techniek spelen veel andere factoren een rol: belichting, visagie, kleding en de kleur van de achtergrond. Wat betreft de fabelachtige kleurcombinaties in hun werk zijn ze schatplichtig aan de technicolor, een techniek die in de jaren dertig werd gebruikt voor onder andere Amerikaanse speelfilms. Het Berlijnse fotoduo is dan ook zeer verheugd over de zojuist tot stand gekomen samenwerking met een gerenommeerde in Los Angelos. Voor hen weer een enorme stap voorwaarts: ‘Deze gallery vertegenwoordigt al onze ‘helden’ op het gebied van fotografie. Bovendien zijn onze foto’s ook beïnvloed door Amerikaanse fotografie, dus deze ontwikkeling voelt alsof de zaken op hun plaats vallen’. Kleur en compositie: Dat de fotografie van Billy und Hells schilderachtig is, wordt door henzelf niet bevestigd maar door de kopers van hun werk wel. En dat is nou net een van de redenen waarom mensen zo van hun werk zijn gecharmeerd. De kleuren in iedere foto zijn intens maar heel subtiel gekozen. De combinaties zijn werkelijk verbluffend. De compositie in de fotoportretten is sterk. De thema’s overtuigend. ‘Sisters of Mercy’ en ‘Sailors’ zijn bewust clichématig verbeeld, soms een tikkeltje theatraal maar nooit te veel. ‘In der Eigene Raum’ zijn duidelijk invloeden te herkennen uit de barok, de Renaissance en de 15e-eeuwe Italiaanse portretschilderkunst. Andere foto’s ademen de sfeer van het Berlijnse nachtleven uit de jaren vijftig, of herinneren aan de hippietijd van de jaren zestig. Centraal in iedere foto staan de openheid, de helderheid en de kracht in een gelaat, en dan ook nog gecombineerd met sporen van mystiek en kwetsbaarheid. ‘We zoeken vooral naar kleine details die de verschillende menselijke emoties weergeven: het subtiele lijntje tussen onrust en ontspanning is datgene wat we in een portret willen benadrukken’. Billy und Hells zoeken altijd naar de juiste balans tussen authenticiteit en pose. Daarbij proberen ze de gemoedstoestand, iets van het innerlijke, boven het geposeerde uit te tillen.

BARBARA DE VRIES

De Nederlandse Barbara doorliep de Rietveldacademie en de St. Joostacademie waar ze vrije grafiek en Industrieel ontwerp/Theaterontwerp studeerde. Ze werkte voor diverse grote toneelgezelschappen maar is zich vanaf 1997 vooral gaan toeleggen op fotografie. De sfeer in haar werk balanceert tussen fantasie en werkelijkheid. Haar beelden van jonge meisjes zijn dromerig en surrealistisch en voeren ons mee naar een andere wereld. Nevelige witte sferen die de fantasie doen prikkelen combineert ze met hier en daar glimpen van de realiteit. Gevoelens van troost, hoop of verlangen lijken onlosmakelijk met haar werk verbonden.

Tentoonstelling Retrospectief van Billy und Hells met onze nieuwe aanwinst Barbara de Vries is te zien van 30 maart tot 19 mei. Officiële opening op zaterdag 30 maart om 15.00 uur. Bij Morren Galleries Amsterdam, Prinsengracht 572, Amsterdam, tel: 0203206015. www.morrengalleries.nl, karin@morrengalleries.nl







In de Passenger Terminal Amsterdam wordt voor de elfde keer de kunstbeurs REALISME gehouden, de enige kunstbeurs waar uitsluitend hedendaagse figuratieve kunst te zien is. 30 gerenommeerde galerieën uit binnen- en buitenland, waaronder MORREN GALLERIES, tonen en verkopen er werk van zowel Nederlandse als internationale kunstenaars die zich hebben toegelegd op de figuratie en het realisme in schilder- en beeldhouwkunst. Er is zowel werk te vinden van kunstenaars die al grote bekendheid genieten, als van jong talent dat de figuratieve kunst nieuwe impulsen geeft. Openingstijden: Donderdag 16 tot zondag 19 januari 2014 dagelijks van 11.00 tot 19.00 uur Avondopenstelling: woensdag 15 januari van 18:00 tot 22.00 uur