Persbericht

Morren Galleries Amsterdam Morren Galleries presenteert de tentoonstelling

KIRSTY MITCHELL      F A N T A S Y F O R R E A L 

26 MEI - 21 JULI 2013

Morren Galleries is zeer verheugd over de samenwerking met de Britse fotografe Kristy Mitchell (1976). Haar werk oogstte veel success met tentoonstellingen in onder andere London, Milaan en Zuid-Korea. En momenteel geniet ze veel internationale aandacht met publicaties in toonaangevende tijdschriften als de Italiaanse Vogue en Harpers Bazaar. Een paar weken geleden werd ze uit 54.000 fotografen geselecteerd voor een tentoonstelling in Milaan in juni, opnieuw door de Italiaanse Vogue. Deze Britse kunstenaar heeft zich op een bijzondere wijze ontwikkeld; haar werk is nauwelijks vergelijkbaar met dat van haar collega’s. Door de uiterst persoonlijke invalshoek en haar zeer arbeidsintensieve creaties op het gebied van kleding voert ze de kijker mee naar een feeërieke wereld. Kirsty Mitchell is een fotografe met een niet te stuiten passie voor schitterende kostuumkleding en ingewikkelde, vernuftige accessoires en rekwisieten. Op uiterst geraffineerde wijze regisseert ze die met bloeiende, wilde bloemen en het weelderige Engelse landschap tot fascinerende beelden. Geschiedenis en kunstgeschiedenis spelen in haar werk een belangrijke rol. Kirsty Mitchell studeerde kunstgeschiedenis en fotografie, en volgde daarnaast de kunstacademie om zich uiteindelijk te bekwamen in ‘Costume and Performance’ aan de London College of Fashion. Hier is ze gedegen opgeleid in het maken van historische kostuums voor film en theater. Stage liep ze vervolgens in de design studio van de radicale Britse modeontwerper Alexander McQueen, hetgeen van grote invloed is op haar hedendaagse werk. Kirsty’s onderzoekende geest is gericht op een breed scala aan kunstvormen die ze assembleert tot adembenemende droomwerelden. Daarbij is fotografie slechts een eindstadium. Het was tijdens een moeilijke periode in haar leven dat ze de camera ter hand nam. De koerswijziging, van succesvol mode ontwerpster naar de fotografie, is heel intuïtief verlopen en had niets te maken met een bewuste keuze. Tijdens het sterfbed van haar moeder in 2008 met wie ze een zeer intense band onderhield, bleek de camera haar steun en toeverlaat. Kijkend door de lens ging er een nieuwe wereld voor haar open; anders, mooier, verdrietiger, en in alle opzichten extreem. Ze werd overweldigd door een ontembare passie, aangespoord door herinneringen aan de verhalen die haar moeder haar als kind dagelijks voorlas. Deze verhalen en beelden echoden na de dood van haar moeder door haar hoofd. Haar nieuwe serie foto’s getiteld ‘Wonderland’ is de vertaling van deze denkbeelden. Ieder detail in de foto is door Kirsty met gedrevenheid en uiterste precisie vervaardigd. Inspiratie voor ‘White Queen’ en ‘The Queen’s Armada’ haalde ze uit ‘pop-up’ boeken en ‘paper-cut art’. De afgebeelde galleon schepen zijn gebaseerd op illustraties uit haar moeders favoriete boek ‘The Kingdom Under The Sea’. Model stond ook Queen Elizabeth I en de Engelse zeeslag met de Spaanse Armada. En de omgeving waarin die scènes plaatsvinden is het sfeervolle Engelse landschap. Het maken van een dergelijke foto kan wel vijf maanden duren door uiterst gecompliceerde kostuums, het eindeloos zoeken naar de juiste rekwisieten en dat ene stukje ongerepte natuur. Voor het maken van de ultieme foto is voor Kirsty de verbondenheid met de natuur dan ook essentieel en de emotionele band met haar model heel belangrijk. In Kirsty Mitchell’s zeer bescheiden team van medewerkers zijn twee personen voor haar van essentieel belang; haar inmiddels beste vriend, de haar- en make-up-kunstenaar Elbie van Eeden, en haar muze en model Katie Hardwick. Kirsty Mitchell: ‘mijn doel is foto’s te maken die ons doen ontsnappen uit ons dagelijkse leven om te belanden in een nieuwe werkelijkheid. Om weg te dromen bij magische beelden en poëtische landschappen en ons zo weer verbonden te kunnen voelen met de natuur en het landschap, hetgeen in onze moderne maatschappij verloren is gegaan’.

Voor persmateriaal contact opnemen met Karin van der Beek: karin@morrengalleries.nl De tentoonstelling ‘Fantasy for Real’ van Kirsty Mitchell is te zien van 26 mei tot 21 juli bij Morren Galleries, Prinsengracht 572, Amsterdam, tel: 0203206015, www.morrengalleries.nl

EEN DUO-TENTOONSTELLING IN MORREN GALLERIES VAN CANDACE CHARLTON & ERWIN MEIJER 4 MEI TOT 23 JUNI 2013 - OUDEGRACHT 340 - UTRECHT UTRECHT – Op zaterdag 4 mei, net voor het grote Bevrijdingsfeest in alle grote steden losbarst, wordt in Morren Galleries aan de Oudegracht 340 de opening gevierd van een nieuwe tentoonstelling. Een moment van ontlading voor de Zuid Afrikaanse kunstenares Candace Charlton en de Nederlandse beeldhouwer Erwin Meijer, die beiden het afgelopen jaar keihard hebben gewerkt om met een nieuwe, verrassende collectie kunstwerken naar buiten te treden! CANDACE CHARLTON - HET LANDSCHAP ALS NIEUW BEGIN De schilderijen van de afwisselend in Nederland, Italië en Zuid-Afrika werkende Candace Charlton (1968, Natal - Zuid Afrika), dompelen de beschouwer onder in een caleidoscoop van warme kleuren en intens licht. Een schakering van goudgele, terracottarode en bruine aardetinten omringen haar vrouwfiguren en landschappen en voeren ons mee naar een magisch, serene wereld. Charlton, dochter van Zuid-Afrikaanse ouders met Engelse, Schotse en Franse roots, volgde na de Johannesburg School of Arts een Bachelor in Fine Art aan de Rhodes University. Aanvankelijk vestigde zij zich als vrij beeldend kunstenaar in Johannesburg en Durban, echter in 2000 dreef de liefde haar naar Nederland: ze verruilde het weelderige, subtropische moederland voor het oer-Hollandse en koude Groningen. Enkele jaren geleden vond Charlton net buiten Volterra in Italië een prachtig atelier waar ze jaarlijks naar terugkeert om te werken. Tevens keert ze zo vaak mogelijk voor een korte periode terug naar Zuid Afrika om haar familie te bezoeken en te schilderen. De invloeden van het Afrikaanse en Italiaanse landschap bieden haar veel inspiratie die vooral in deze tentoonstelling tot uiting komen. Waar zij zich normaliter met name laat inspireren door de mens, heeft zij zich dit keer vooral toegelegd op het landschap. Candace vertelt hierover: “Het landschap schilderen betekent heel veel voor mij, hierin kan ik mijn liefde voor natuur, ruimte en stilte gestalte geven. Ik probeer hiermee een soort van ‘opening’ te creëren naar een ander, rustiek toevluchtsoord waar men zich als toeschouwer denkbeeldig in kan terugtrekken. Als ik bijvoorbeeld kijk naar het werk van William Turner (1775-1851) dan ervaar ik de ongelooflijke rijkheid van het genre en de eindeloze mogelijkheden die het biedt.” Een andere reden voor de nadruk op landschappen in deze tijd van Charltons’ leven, is het feit dat zij het nodig had om zich opnieuw te verbinden met haar innerlijke gevoel voor schoonheid en bewustzijn. Werken met het landschap als onderwerp heeft haar geholpen om opnieuw de inhoud van het schilderen te verkennen; als een medium voor expressie, kleur en textuur en ook de vrijheid die het haar biedt. Een heel ander gevoel dan die van het schilderen van een portret met de soms beperkende regels die nodig zijn om een gelijkenis te creëren. Het hebben van concentratie op het landschap, is voor Charlton een waardevolle ervaring en een die volgens de kunstenares zeker van invloed zal zijn op haar toekomstige figuratieve werk. “Het proces van ontdekking tijdens het werken aan de landschappen, heeft mij vreugde en nieuwe visies gegeven.” ERWIN MEIJER - POETISCH REALISME IN BRONS De Nederlandse beeldhouwer Erwin Meijer (1968) genoot zijn opleiding in de richting Tekenen en Ruimtelijke Vorming aan de Hogeschool voor de Kunsten te Arnhem. Al sinds zijn prille jeugd is hij gefascineerd door het materiaal ‘klei’. Erwin herinnert zich dat hij als klein jongetje al de klei met zijn handen uit de tuin groef en daar zijn eigen kunstwerkjes van maakte. “De hele vensterbank was na verloop van tijd gevuld met mijn uitgeharde beeldjes, maar mijn ouders vonden het prachtig. Eigenlijk was ik altijd al bezig met ‘creëren’; als ik niet buiten speelde met mijn vriendjes, dan zat ik thuis te tekenen, maakte beeldjes of speelde gitaar. Ik denk dat het feit dat ik als enig kind opgroeide daar wel iets mee te maken heeft omdat ik daardoor ongestoord mijn gang kon gaan en mezelf op die manier bezig hield.” In principe heeft hij in zijn jeugd nooit echt nagedacht over een carrière als beeldend kunstenaar, totdat hij op de middelbare school een tekenleraar kreeg die hem onbewust stimuleerde die richting uit te gaan. “Na schooltijd kon ik met hem soms urenlang praten over een door mij gemaakte tekening. Dit gaf mij het gevoel dat wat ik maakte serieus genomen werd! Het leuke is dat ik tot op heden nog steeds contact heb met deze tekenleraar”. Sinds 2002 treedt hij actief met zijn werk naar buiten met tentoonstellingen in galeries en kunstbeurzen. Zijn werk is subtiel en met een herkenbaar persoonlijk handschrift. Dankzij zijn poëtische invulling van het realisme is er bij Meijer volop ruimte voor interpretaties. De een wordt in Meijers’ sculpturen getroffen door de heldere, gestileerde vormen en de ambachtelijk technische afwerking. De ander door zijn favoriete thema; de natuur met liefde artistiek uitgebeeld in mens en dier, vaak in een onderlinge, harmonische interactie. Soms voert de vorm de boventoon, een andere keer de inhoud, maar altijd staat de schoonheid en harmonie van het totaalbeeld centraal. En daarin gaat Erwin Meijer ver! Getuige de afwerking en het hoogwaardige gietwerk van zijn beelden, de verfijnde detaillering, hun gladde huid en de prachtige patina’s. Erwin Meijer hecht er groot belang aan een oeuvre op te bouwen die gevarieerd is en waarin klassieke vormen worden gecombineerd met een moderne invulling of sfeer. Meestal werkt hij een meerdere beelden tegelijk, waarbij het ene beeld meer realistisch wordt uitgewerkt dan het ander. “Ik werk met een schetsboek waarin ik al mijn ideeën vormgeef. Als een bepaalde schets in mijn gedachten blijft hangen, dan is dat voor mij het teken dat ik ermee aan de slag moet. De ene keer wordt het beeld precies als in de schets, maar vaak genoeg moet het beeld rijpen in mijn atelier en kan er na verloop van tijd van alles aan veranderen. Maar juist dat proces vind ik zo boeiend: dan voeg ik weer iets toe of haal ik iets weg waardoor de vorm en inhoud ineens een hele andere definitie krijgt. Die zoektocht naar dat ondefinieerbare ‘iets’ wat een beeld zeggingskracht geeft, is voor mij een geweldige drijfveer!” De tentoonstelling is te zien tot en met 23 juni in de Utrechtse vestiging van Morren Galleries aan de Oudegracht 340.

persbericht

BILLY UND HELLS - In Retrospective

Het succesvolle Duitse fotografenduo uit Berlijn wordt in Nederland al jarenlang vertegenwoordigd door Morren Galleries in zowel Amsterdam als Utrecht. Op zaterdag 30 maart 2013 zal Morren Galleries Amsterdam een grote overzichttentoonstelling openen met werk uit de diverse series gecombineerd met nog niet eerder getoond werk.

De fotografie van Billy und Hells oogst ieder jaar meer succes. Zowel in Nederland als in andere Europese landen vinden de intrigerende fotoportretten gretig aftrek en binnenkort slaan deze kunstenaars hun vleugels ook uit in de Verenigde Staten. Morren Galleries zal tijdens deze tentoonstelling ook het podium bieden aan onze nieuwe aanwinst; de Nederlandse fotografe Barbara de Vries. Billy und Hells: Billy und Hells (Anke en Andreas) kennen elkaar sinds 1986 en werken vanaf dat moment samen. Beiden beheersen ieder facet van het produceren van een foto. Naast de techniek spelen veel andere factoren een rol: belichting, visagie, kleding en de kleur van de achtergrond. Wat betreft de fabelachtige kleurcombinaties in hun werk zijn ze schatplichtig aan de technicolor, een techniek die in de jaren dertig werd gebruikt voor onder andere Amerikaanse speelfilms. Het Berlijnse fotoduo is dan ook zeer verheugd over de zojuist tot stand gekomen samenwerking met een gerenommeerde in Los Angelos. Voor hen weer een enorme stap voorwaarts: ‘Deze gallery vertegenwoordigt al onze ‘helden’ op het gebied van fotografie. Bovendien zijn onze foto’s ook beïnvloed door Amerikaanse fotografie, dus deze ontwikkeling voelt alsof de zaken op hun plaats vallen’. Kleur en compositie: Dat de fotografie van Billy und Hells schilderachtig is, wordt door henzelf niet bevestigd maar door de kopers van hun werk wel. En dat is nou net een van de redenen waarom mensen zo van hun werk zijn gecharmeerd. De kleuren in iedere foto zijn intens maar heel subtiel gekozen. De combinaties zijn werkelijk verbluffend. De compositie in de fotoportretten is sterk. De thema’s overtuigend. ‘Sisters of Mercy’ en ‘Sailors’ zijn bewust clichématig verbeeld, soms een tikkeltje theatraal maar nooit te veel. ‘In der Eigene Raum’ zijn duidelijk invloeden te herkennen uit de barok, de Renaissance en de 15e-eeuwe Italiaanse portretschilderkunst. Andere foto’s ademen de sfeer van het Berlijnse nachtleven uit de jaren vijftig, of herinneren aan de hippietijd van de jaren zestig. Centraal in iedere foto staan de openheid, de helderheid en de kracht in een gelaat, en dan ook nog gecombineerd met sporen van mystiek en kwetsbaarheid. ‘We zoeken vooral naar kleine details die de verschillende menselijke emoties weergeven: het subtiele lijntje tussen onrust en ontspanning is datgene wat we in een portret willen benadrukken’. Billy und Hells zoeken altijd naar de juiste balans tussen authenticiteit en pose. Daarbij proberen ze de gemoedstoestand, iets van het innerlijke, boven het geposeerde uit te tillen.

BARBARA DE VRIES

De Nederlandse Barbara doorliep de Rietveldacademie en de St. Joostacademie waar ze vrije grafiek en Industrieel ontwerp/Theaterontwerp studeerde. Ze werkte voor diverse grote toneelgezelschappen maar is zich vanaf 1997 vooral gaan toeleggen op fotografie. De sfeer in haar werk balanceert tussen fantasie en werkelijkheid. Haar beelden van jonge meisjes zijn dromerig en surrealistisch en voeren ons mee naar een andere wereld. Nevelige witte sferen die de fantasie doen prikkelen combineert ze met hier en daar glimpen van de realiteit. Gevoelens van troost, hoop of verlangen lijken onlosmakelijk met haar werk verbonden.

Tentoonstelling Retrospectief van Billy und Hells met onze nieuwe aanwinst Barbara de Vries is te zien van 30 maart tot 19 mei. Officiële opening op zaterdag 30 maart om 15.00 uur. Bij Morren Galleries Amsterdam, Prinsengracht 572, Amsterdam, tel: 0203206015. www.morrengalleries.nl, karin@morrengalleries.nl

14 OKTOBER - 18 NOVEMBER 2012

Op zondag 14 oktober 2012 opent in Morren Galleries aan de Oudegracht 340 een nieuwe solotentoonstelling van de Belgische kunstenaar Eddy Stevens (1965, Brasschaat), getiteld Reconstructed Emotions. Al meer dan tien jaar is het de traditie dat deze kunstenaar in het najaar zijn nieuwe oogst in Utrecht presenteert en telkens weer is het indrukwekkend wat hij weet neer te zetten. Eddy Stevens is een kunstenaar die binnen zijn eigen stijl en genre altijd in ontwikkeling is en verschuivingen laat zien in zijn benadering van het model en de wereld waarin deze zich bevindt.

“Ik schilder vanuit emotie en niet vanuit het verstand. Elk werk ontstaat als vanzelf door een gemoedstoestand in plaats van een vooropgezet plan. Zoals de titel al zegt zijn het letterlijk ‘gereconstrueerde emoties’, emoties die ik gevoeld heb of bij anderen heb waargenomen en probeer te vangen in een figuratieve vorm.” Stevens maakt geen schetsen vooraf, maar begint direct met het schilderen op doek. Eens in de zoveel tijd besteedt hij een hele dag aan het fotograferen van zijn modellen, waarvan zijn vrouw Sophie de meest toegepaste is in zijn werk. Hij fotografeert de modellen in de meest uiteenlopende houdingen zodat hij deze later als houvast gebruiken tijdens het schilderen.

Zwevende figuren zijn een regelmatig terugkerend element in zijn werk. In dromen wordt dit veelal verklaard als dat men boven zichzelf uitstijgt en controle heeft over de situatie. In de schilderijen van Stevens lijken de zwevende modellen zich echter ook vaak in een buitenlichamelijke droom te bevinden, alsof ze even buiten zichzelf zijn getreden om de wereld om hen heen te beschouwen. Ook kun je aan deze zwevende figuren de betekenis geven, dat zij in staat zijn het denken te ontstijgen en opgaan in het ‘zijn’. Een gedachte die teruggrijpt op de theorie van de spirituele bestsellerauteur Eckhart Tolle, die schrijft dat een hoger bewustzijn geactiveerd kan worden zodra je je onvrijwillige gedachten onder controle hebt, wat in feite op hetzelfde neerkomt als het pad der verlichting van Buddha. Maar voor de duidelijkheid: Eddy Stevens is geenszins een kunstenaar die de kijker door middel van zijn werk een bepaalde ideologie wenst op te leggen. Het zijn slechts ideeën die opdoemen en verbanden die men zou kunnen leggen als men zijn werk bekijkt. Of Stevens het nu wil of niet: in veel van zijn werk is er een magische lading en een zekere mate van spiritualiteit te bespeuren, de figuren (meestal vrouwelijk) bevinden zich in een ogenschijnlijk gedroomde situatie.

Dat Eddy Stevens zonder enige schetsen vooraf, zijn vaak complexe, gedetailleerd realistische composities direct op het doek neerzet, zegt wel iets over zijn schildertechnische bedrevenheid. Alles wat hij bedenkt, zet hij zonder twijfel of schroom op het doek; een landschap, een interieur, een menselijk lichaam, paarden of zelfs alles in combinatie met elkaar. Wat heerlijk moet het zijn om als realistisch schilder dat punt te hebben bereikt, dat er technisch bijna geen enkele belemmering meer is om je gedachtegoed gestalte te geven! Zijn werk kan worden bestempeld als ‘magisch realisme’. Kenmerkend is zijn natuurlijke kleurenpalet waarin aardetinten de algehele toon voeren. Stevens speelt graag met de structuur van verf waardoor een spannende en afwisselende verfhuid ontstaat. Zo worden heel fijn uitgewerkte details gecombineerd met grove streken met een brede kwast en dan weer met een losse, rake toets waarbij de verf lekker dik is aangezet. Al vanaf de prille leeftijd van 16 jaar werkt Stevens consequent aan zijn oeuvre en begon op die leeftijd ook al met het professioneel exposeren van zijn werk. Als kind was hij leerling aan het atelier van de kunstenaars Guy Wauters en Rosalie Bauters. Na de middelbare school werd hij toegelaten tot de Kunstacademie te Sint Niklaas waar hij na twee jaar al afstudeerde.

Voor meer informatie of hoge resolutieafbeeldingen kunt u contact opnemen met severine@morrengalleries.nl

Morren Galleries kondigt met trots aan er een nieuwe kunstenaar bij te hebben; de Italiaanse schilder Enrico Robusti! Op ZONDAG 13 MEI om 16.00 uur zal de edgy mode-onwerper BAS KOSTERS zijn eerste solotentoonstelling bij Morren Galleries feestelijk inleiden. Voor zijn debuut in Nederland zal de schilder vanuit Parma overkomen om bij de opening aanwezig te zijn!

Een schilderij van Enrico Robusti, geboren in Parma - 1957, is zelden geruststellend of kalmerend. Althans niet het werk dat hij vanaf 2004 tot op heden maakt. Na een opleiding in Klassieke Studies en een studie Rechten, besloot Robusti zich geheel te gaan wijden aan de schilderkunst en concentreerde zich vooral op de 16e en 17e eeuwse schilderstechnieken met een voorkeur voor het werk van de barokschilders Anthony van Dyck (1599 - 1641) en Peter Paul Rubens (1577 - 1640). De eerste periode van zijn artistieke loopbaan werkt hij als portretschilder. Pas veel later, in 2004, komt er het turningpoint als hij met zijn onbekende, duizelingwekkende vrije werk naar buiten treedt in een solotentoonstelling getiteld ‘Bar Italia’ in Annovi Gallery te Monova. Zijn schilderijen zijn zo opvallend en authentiek, dat vanaf dat moment de solo- en groepstentoonstellingen in verschillende galeries in Italië zich in een rap tempo opvolgen met als een van zijn hoogtepunten deelname aan de 53e editie van de Biënnale van Venetië. Ook exposeert hij in Londen, Geneve en Wenen. Robusti verkent het leven van alledag, met humor, leed en verbijstering. Over zijn plotselinge stijlverandering zegt hij zelf: “Het was al altijd al latent aanwezig. Ik zag steeds flarden van beelden die het nodig hadden zich te ontwikkelen en volwassen moesten worden…tot ineens het moment zich aandiende dat ik dacht; Nu kan ik het!”. Enrico Robusti verhaalt met koud plezier en een meedogenloos realisme, van een realiteit die verwantschap vertoont met het groteske werk van George Grozs of Otto Dix, de bijtende sociale satire van John Wonnacott, de vindingrijkheid van ‘den duvelmakere’ Jheronimus Bosch, of de verwarde waanzin en hilariteit van Pieter Bruegel de Oude. In zijn schilderijen spreekt Robusti van de mensheid als geheel; hij toont onze zwakheden, eigenaardigheden, onze komische kanten of onze miezerigheid. Kortom: Enrico Robusti is een vakkundig schilder en een vernietigende verteller met pijnlijk kolderieke kanten.

Van Robusti zal op de begane grond van de galerie een collectie van ruim vijftien schilderijen te zien zijn. In de werfkelder zal een overzicht van werken uit stock worden getoond van diverse vaste kunstenaars van de galerie.

PHOTO! Billy und Hells – Jan Saudek e.a. Opening zaterdag 14 april om 16.00 uur Prinsengracht 572, Amsterdam. Het succesvolle fotografen duo uit Berlijn, Billy und Hells zal op deze tentoonstelling uitpakken met een nieuwe serie foto’s onder de titel The Astronaut’s Wife. De foto’s illustreren bijzondere gebeurtenissen, ontmoetingen of een emotionele gemoedstoestand. Elke foto heeft een jaartal als titel, dat verwijst naar een gegeven dat wordt verbeeld: o.a. The Astronaut’s Wife, De Leraar, Familie, Kostschool, Sexualiteit, Freddy Mercury. Het resultaat is een intrigerende serie nieuwe portretten. Anke Linz (1965) en Adreas Oettinger (1963) werken vanaf de eerste ontmoeting nauw samen. Door een speciale werkwijze doet hun fotografie schilderachtig aan. De kleuren in hun werk zijn van een ongekende schoonheid en de compositie is sterk en overtuigend. Het duo werkt vooral seriematig en de foto’s hebben meestal een historische ondertoon. Inspiratie ontlenen zij aan o.a. het werk van Diane Arbus. Ook de 15e eeuwse Nederlandse en Italiaanse portretschilderkunst vormt voor hen een voorbeeld, maar zij voorzien hun fotoportretten dan vaak van een ‘scherp randje’. Hierdoor hoort hun werk zonder enige twijfel thuis in de contemporaine kunst. Juist die combinatie van nostalgie met het onverwachte maakt dat de het werk van Billy und Hells al jarenlang wereldwijd succesvol is en iedere keer opnieuw verrast. Jan Soudek (Praag, 1935) is een nieuwe fotograaf bij Morren Galleries waar we razend enthousiast over zijn. De uit Tsjechië afkomstige kunstenaar heeft een bewogen leven achter de rug. Als klein Joods jongetje heeft hij tijdens de Tweede Wereldoorlog vast gezeten in een kinderconcentratiekamp bij de Poolse grens en verloor hij nagenoeg al zijn familie. Na de oorlog woonde hij enige tijd in de Verenigde Staten waar hij zich als kunstfotograaf ontwikkelde. Terug in Praag fotografeerde hij noodgedwongen in een kleine kelder om zich aan het oog van de geheime dienst te onttrekken. Saudeks foto’s hebben een erotische lading en zijn vaak maatschappelijk geëngageerd. Beelden met halfnaakte figuren die doen denken aan de erotische fotografie uit het midden van de 19e eeuw. Ook religie en de dubbelzinnigheid tussen man en vrouw zijn vaak terugkerende thema’s in zijn werk. Tijdens deze tentoonstelling worden eveneens foto’s getoond van: Dindi van der Hoek, Bethany de Forest en Brooke Shaden. De beelden zijn van de hand van de Margot Homan en Dany Tulkens.

SOLITAIRE

3 maart t/m 22 april 2012, Oudegracht 340 Utrecht

Op zaterdag 3 maart om 16.00 uur opent bij Morren Galleries in Utrecht een tentoonstelling met nieuw werk van de Canadese kunstenares Maya Kulenovic. Kulenovic is een van de grootste schilderstalenten van haar generatie en heeft inmiddels een omvangrijk oeuvre opgebouwd dat zijn weg vindt naar een groeiende schare bewonderaars in Europa, Canada en de Verenigde Staten.

Maya Kulenovic werd geboren op 1 maart 1975 in Sarajevo, voormalig Joegoslavië thans Bosnië-Herzegovina. Haar grenzeloze ambitie om het schildersmetier tot in haar vezels te absorberen, motiveerde haar om diverse kunstopleidingen te volgen; de Turkse Mimar Sinan Universiteit in Istanboel, het Canadese Ontario College of Art & Design in Toronto, het Chelsea College of Art & Design in Londen en het London Goodenough College, in Engeland.

Bob van den Boogert, conservator van museum Het Rembrandthuis in Amsterdam en groot liefhebber van het werk van Kulenovic, wijdde als gastauteur recentelijk een groot artikel aan de kunstenares in de gratis kwartaalkrant van Morren Galleries. Van den Boogert schrijft: “In een volstrekt persoonlijke beeldtaal en direct herkenbare stijl maakt Kulenovic gebruik van de picturale middelen die haar door grote voorgangers uit de kunstgeschiedenis worden aangereikt. Een van hen is onmiskenbaar Rembrandt van Rijn.” In dit artikel gaat Van den Boogert de vergelijking aan tussen de kunstenaars en onderzoekt hij hoever het verwantschap reikt. “Nu zijn er weinig hedendaagse kunstenaars die niet op een of andere wijze door het werk van Rembrandt zijn beïnvloed of geïnspireerd. Maar in het geval van Kulenovic is het noemen van Rembrandt als inspiratiebron en bewonderd voorbeeld meer dan een gemeenplaats. De verwantschap tussen de kunstenaars, met name in hun lichtbehandeling, is immers ook in Kulenovic’ recente schilderijen evident.” Aldus de conservator van het Rembrandthuis. In de recente serie schilderijen die in de tentoonstelling te zien zijn, is er een verschuiving waarneembaar als men deze naast voorgaande series legt. De sfeer is vager, zo ook het kleurgebruik. De figuren die normaliter zo duidelijk op de voorgrond treden, zijn nu meer verweven met de achtergrond, haast alsof ze vanuit een mistige waas of als een vage herinnering langzaam opdoemen. Voorheen legde Kulenovic regelmatig de nadruk op een traumatische, emotionele omstandigheid waarbij ze zelfs de suggestie van bloedspetters in het gelaat niet schuwde. Ze wekten gevoelsmatig een droefgeestige sfeer op van strijd, oorlog, weemoed en hoop. Er was een duidelijke tweedeling in de toeschouwers; het ene deel viel als een blok voor dit werk, juist omdat men direct zo intens werd gegrepen door de emotionele lading, het andere deel vond het te heftig om er al te lang naar te kijken. Dat zij zoveel beroering met olieverf weet los te maken, is simpelweg bewonderenswaardig! Deze nieuwe serie zal wat dat betreft een ietwat mildere reactie veroorzaken. Nog altijd zijn de portretten (‘Gezichten’ zoals Kulenovic ze noemt) weerspiegelingen van een zekere psychologische gemoedstoestand, maar het gemoed is nu iets zachter en meer sereen. Ze bieden meer vrijheid voor de geest om er een eigen invulling aan te geven en refereren niet perse naar een gevoel, een plaats of periode van onheil. Er wordt weleens gezegd dat kunst altijd autobiografisch is, wellicht dat Kulenovic zichzelf nu in een meer vredige episode van haar leven bevindt, maar overduidelijk nog steeds een ambitieus en hartstochtelijk kunstenaar!

ELEMENTS

Utrecht, 15 februari 2012

Expositie Gertjan Scholte-Albers geopend door Maarten van Rossem. Met een openingswoord door historicus en columnist Maarten van Rossem is ELEMENTS zaterdag 4 februari officieel van start gegaan. Morren Galleries op de Burgemeester Reigerstraat 2a in Utrecht brengt ieder jaar een expositie met de succesvolle Groningse landschapsschilder. Ditmaal wordt het werk gecombineerd met sculpturen van de Vlaamse beeldhouwer Pieter Vanden Daele die groots uitpakt met een bijzonder meesterwerk. Van Rossem: “Ik keek door het raam van de galerie en werd meteen in het landschap gezogen”. Het werk van Scholte-Albers (1971) is een reflectie van zijn visie op het Groninger landschap. Al meer dan tien jaar trekt de kunstenaar met zijn fiets of scooter met karretje erop uit, de elementen trotserend, om het landschap zo direct mogelijk te beleven. “Door veel verf in heldere kleuren te gebruiken, in vluchtige en stevige halen opgebracht, laat ik zien wat het landschap met mij doet”, aldus Scholte-Albers. Pieter VandenDaele (1971) is een Vlaamse beeldhouwer. Zijn verweerde, karaktervolle, bronzen vissen beelden doen denken aan fossielen wezens uit de prehistorische tijden door de unieke huiden. Ditmaal wordt groot werk geëxposeerd, waaronder een karper van ruim een meter. De expositie ELEMENTS is te zien tot en met 31 maart op de Burg. Reigerstraat 2a te Utrecht. Morren Galleries is geopend van woensdag t/m zaterdag van 11 tot 17 uur en op zondag van 12 tot 17 uur.

THEO MACKAAY: Observe and Express! Tot 31 januari 2012 De naam Theo Mackaay (1950) is onlosmakelijk verbonden met het symbool van de Nederlandse filmdagen: de Gouden Kalven worden ieder jaar weer opnieuw uitgereikt als grote prijs op de Nederlandse Filmdagen. Na een windstilte van enkele jaren wordt Theo Mackaay op zaterdag 26 november in onze Amsterdamse vestiging opnieuw in spotlights gezet. Mackaay heeft een periode van hard werken achter de rug met als resultaat een indrukwekkende, splinternieuwe serie beelden en schilderijen. Theo Mackaay beeldhouwt en schildert in de stijl van het zogenaamde gedeformeerde figurisme. Een stijl die verwant is aan het werk van modern klassieke kunstenaars als Picasso of Marino Marini, maar waar Mackaay een heel eigen signatuur in heeft weten te ontwikkelen. Hij begon in 1970 met een opleiding tot steenhouwer. Dit vormde voor hem de basis om zich verder te ontwikkelen tot beeldhouwer. Hij studeerde aan de Rietveld Academie en de Amsterdamse Rijksacademie voor beeldende kunst. Mackaay gaat in zijn werk uit van bestaande vormen die hij zodanig vervormt dat het beeld niet meer realistisch is: ‘mijn figuren kom je op straat niet tegen, het zijn verwijzingen naar de oervormen en naar het archetypische´. In het allernieuwste werk van Mackaay ligt het accent minder op het archetypische en is zijn handschrift minder robuust. Zijn nieuwe sculpturen neigen meer naar het academische. Het is opvallend hoeveel meer detaillering er in Mackaays nieuwe werk is aangebracht. Hij beeldhouwt met strakke en verfijnde lijnen. Echter, heel herkenbaar legt Mackaay in zijn mensfiguren, net als in minder recent werk, het accent op de armen die strak langs het lichaam lopen en op de vlakke monumentale handen; ze geven zijn beelden expressiviteit. Armen en handen die liefhebben, vasthouden of verleidingen weerstaan. Ledematen komen ook zelden los van het beeld of van elkaar: armen lopen horizontaal of verticaal gestroomlijnd langs de romp van zijn figuren, benen liggen parallel. Hiermee benadrukt hij menselijke eigenschappen als bescheidenheid, kwetsbaarheid en hartstocht. Theo Mackaays nieuwste beelden hebben dezelfde intensiteit behouden en zijn handschrift is onmiskenbaar; ze ventileren tederheid en emotioneren. Het verschil zit ‘em in het verfijnen en het accentueren van details waardoor hij een beetje afscheid lijkt te nemen van het de wat grovere, expressieve stijl en toenadering zoekt tot de klassiekere beeldtaal. Voor meer informatie of hoge resolutie beelden van kunstwerken kunt u contact opnemen met: karin@morrengalleries.nl/WWW.MORRENGALLERIES.NL Tentoonstellingsperiode: 26 november 2011 – 15 januari 2012 Locatie: Prinsengracht 572, 1017 KR Amsterdam Openingstijden: di. t/m zat. 11-17 uur en zon. 12-17 uur Tel: 20-3206015 of 06-22247195

NEW PAINTINGS AND BRONZES FROM BIERENBROODSPOT’S TRAVELS IN LIBYA ‘MEMORIES OF LIBYA’ 16 October - 20 November 2011 OPENING BY JAN MULDER It was Colonel Gaddafi himself, she was told, who authorized her plans - and that’s why the Chairman of the Department of Antiquities of the Great Socialist People’s Libyan Arab Jamahirya stamped her permits in record quick time. No need for Bierenbroodspot to hang about the dusty corridors of the ministry; instead, she was written about in newspapers and interviewed on Libyan television before she had even set out from Tripoli. Doors open magically when you’ve got the top man’s stamp on your permits. Bierenbroodspot had a laisser-passer to all archaeological sites and allowed to draw, paint, photograph, and film. A dream project was becoming reality. Then, drinking tea with the police colonel at Lepcis Magna, one more wax seal, and she began her travels into the unknown. Her makeshift studio was opposite the entrance to the ruined city, just a short hot walk each day for the artist laden with paints, inks, hand-made paper, water, camera, loaves and tins of tuna fish. As the weeks went on, she explored the city as if entering an unknown world for the first time – its temples, theatre, forums, and gigantic brick basilicas, down to the sea-washed amphitheatre, and along the shore to a frescoed-villa half-buried in sand. Lepcis was, for her, a giant sculpture-garden, a paradise of carved stone, giant in proportions and symmetry. This memory of Lepcis called forth the largest painting Bierenroodspot has ever made (‘The Emperor’s Dream’ 3.5 x 2 m [11.5'x 6.6']: rows of sparkling red porphery columns thick with tiny crystal stars, slabs of swirling onion-skin (cippolini) marble, bronze-coloured fragments fallen to ruin, pediments, capitals, and gigantic brick walls towering over rain-filled lakes, reflecting and reflected in an extraordinary new palette of havana-lake purple, indigo, naples yellow, and burnt siena. Her tempera paints recreate the glittering spectacle of frescoed walls. ‘The Emperor’s Dream’ is at once calm and monumental, its underlying geometry pure, restrained, and cool. Mathematical ideas are at play. Yet the painting evokes intense emotions: it is impossible not to head up the stairs into the shadowless light. The gleaming light is lemon-yellow, the new yellow of Bierenbroodspot’s Libyan paintings. The colour is everywhere in her new Libyan works, a shimmering underpainting, as pale as gold. Perhaps Bierenbroodspot will be the last artist who may work so freely and intimately at Lepcis Magna. Just last month (June 2011) there was fighting 40 km [25 miles] east of the ancient site, itself scarily close to Misurata, a city that has seen some of the fiercest fighting of the current war. Gaddafi’s forces were accused of storing rocket launchers and munitions inside its monuments. Are her ‘Memories of Libya’ the final testimony to the city’s magnificence, power and fragmented beauty. No one knows. Photographs and more information from Morren Gallery: karin@morrengalleries.nl A new book by BIERENBROODSPOT, THE PRESENCE OF THE PAST (160 pp, full colour, English language) has just been published Bekking & Blitz and will be available during the show.